Enfin, ik introduceer het begrip jobhosting. “Het “hosten” van een baan komt neer op het regelen van afspraken rondom een baan (wetteiijke, branche, eigen eigenaardigheden) in de context van je andere baantjes. Jobs (Banen, klusjes, vrijwilligerswerk, werk voor kudos, eer, vaderlandsliefde, geloof) gooi ik even op een bult. Ofwel je “host” je eigen baantjes (zzp-er) en de hele wereld snapt waarom je die mooie collectieve regelingen niet wilt, ofwel je laat hem “hosten” bij degene die zorgt dat je telkens wat te doen hebt (loondienst), dan wel je “host” je baan ergens het midden, zoals bij een uitzendbureau. Payrolling is de uitgeklede versie van een uitzendbureau (je werft zelf wel) en zou een briljante basis horen te zijn voor elke ZZP-ers. Maar dat is het niet.

Bij jobhosting gaat er dan om op alles wat bij een baan “hoort” goed regelt (of er expliciet van afziet in plaats van maar wat doet zoals de meeste van de half miljoen Nederlandse ZZP-ers vragen zelfs de uitkeringen niet aan waar men recht op heeft). Het boek Nudge heeft een paar grappige inzichten waarom je dat altijd slecht regelt voor jezelf. Bounded rationality, Mental accounting etc.

Dat moet simpeler. Een klus voor iemand doen moet een handshake kunnen zijn op facebook. Telkens komen de juristen weer om te vertellen dat er een boel bij komt kijken. Bij creative commons is het gelukt om een aantal internationaal gehonoreerde tussenvormen te verzinnen voor auteursrecht. Die moeten er ook komen voor banen.

Een job is een overeenkomst tussen twee of meer mensen. Allen leveren iets aan waarde en in minstens 1 mens “werk”. Ik wil ingedekt zijn tegen de stomme risicos (contractbreuk, verzekeringen, pensioen). Ik wil er alleen soms immaterieel beter van worden. (een tegendienst, een naamsvermelding, het eeuwige leven). Ik wil er soms materieel beter van worden. Vanwege de setup kosten geven we voordeel korting als je veel, langdurig afneemt. Etc. Etc.
Daar moeten stickers voor komen. Zoals deze

Here, Nt indicates the number of replicators at time t.

The three parameters of the model are:

m = the market potential; the total number of animals (consumers, apes, dolphins) who will eventually replicate. Geoffrey Moore believes that market should be redefined as a group of animals still referencing each other. Beyond that circle the market stops to be a market. That is a bit circular by nature I guess. But still, what is a market? Religion spreads as does drug use. Then again animals replicate to. So, define market for me, will you?

p= the coefficient of external influence; the likelihood that a potential, latent or reluctant replicator is converted because of mass media coverage (or other external factors). The advertising effect. The thing we marketeers all have to come know and love.

q = the coefficient of internal influence; the likelihood that a recplicator who is not yet will start using it because of imitation or “word-of-mouth” or other influence from existing replicators. The refertising effect. Fred Reicheld believed this could be estimated by asking human replicators explicitly about their intent, Hayes proved him wrong, but everybody still uses NPS. Seth Godin contents in Unleashing the ideavirus that success in marketing nearly always stems from the refertising effect, pointing out some underrated marketing tricks. I think he is almost clairvoyant to forecast that new technologies will help q more than p. Godins law should read somewhere along these lines: “Media innovations tends to become personal, therefore better replicating tools.”

So, I still have to write a book on where m ends, why p became overrated, and what q is exactly. 1970 Bass, 1980 Bonner, 1990 Geoffrey Moore, 2000 Seth Godin… Damn I need to hurry.

Management innovatie, verbeteren van de aansturing van organisaties, lijkt een contradictio in terminis. Teleporteer een manager van 100 jaar geleden, ware het een CEO, politicus of generaal, het zou niets uitmaken. Alles blijft even slecht. Innoveren is overal een heilige overlevingsstrategie. Overal behalve als het gaat om besluitvorming. Management blijkt zo resistent te zijn tegen verbeterde en veranderde inzichten dat de hel eerder bevriest dan de wereld.
Voor het nemen van ingrijpende besluiten, sex en opvoeden van kinderen is geen diploma nodig. Even bij wijze van ongerijmd bewijs neme men deze stelling: In kritische beslutivormings processen zou het gebruik van drogredenen juridisch strafbaar moeten zijn. Je mag nu al je tegenargumenten opschrijven en dan afvinken (eerlijk zijn) hoeveel ervan voldoen aan de lijst van drogredenen op wikipedia. Ik schat 95%. Niemand denkt bij zich zelf: Ik ben niet slim genoeg om hier over te beslissen. Apart. Het betekent toch minstens dat beslissers net zo dom zijn als jij?
Volgens mij is het helemaal geen kwestie van management maar van spiritualiteit.
Kijk, het draagvlak gilt om troost, absolutie en wraak in de hekgolf van trendbreuken. Crisis is een trendbreuk en trendbreuken zijn erg. De goden moeten gesust. Troost en schuld uitgedeeld. De zoen en slachtoffers gebracht. De uitaanknop 5 seconden vasthouden. De geboden strakker en bruusker gehanteerd. En de inzet van kwakzalvers. Net als bij de vorige crisis. Toen kwam het immers ook allemaal weer goed. Zo hadden de bankcrisisingrepen net zo goed door Yomanda gedaan kunnen worden.

“Broerders en zusters, private banken hebben een publiek karakter en daarom ging het mis met de hypotheekmarkt, AOW, de pensioenfondsen, DSB en Bizner. We geven Dirk de schuld, Nout moet in de hoek, niemand mag zich beter voelen dan Jan Peter. Die immers is de baas van het land en dus het belangrijkst. Het is geen kanker maar een ontsteking. Als je meer verdient dan JP ben je een dief, Koop dit ingestraalde water, draag geen krijtstreep maar een bavariajurk, klap drie keer in je handen en maak aflaatgeld over…”

Ik voorspel dat management innovatie uitblijft en dat Rutte nooit zo goed kan besturen als Michael Schumacher. Wel dat ie net zo goed water in kan stralen als Yomanda. Nog een leuke stelling: Als een trendbreuk veroorzaakt wordt door invloeden van buiten systeem mag er alleen door mensen die het beter snappen niet ingegrepen worden.

Vlaanderen had bijvoorbeeld veel punten en was daarom rijk. Maar de rivier ‘t Zwin verzandde zodat Brugge en Gent niet meer naar Zee konden, zoals de Quadalqivir verzandde zodat Cordoba en Sevilla niet meer naar zee konden. Toen de Rijn ook ging verzanden hadden we, gelukkig, net geleerd hoe de Nieuwe Waterweg te baggeren. Gelukkig ook voor Rotte dam dat deden we lekker niet bij de Schelde zodat Antwerpen bevroren is in 1830. Gelukkig ook groeven ze het Noordzeekanaal en het Amsterdam Rijnkanaal een eeuw te laat en daarom ziet openluchtmuseum Amsteldam er nog uit ziet als 1800, met zonder wolkenkrabbers. Als je verzandingen meerekent laat de historie van urbanisering in de laaglanden zich modelleren, zoals een zwerm spreeuwen. Vervoerseconomie, verzanding, eigendomstitels, militaire voordelen van de Rijn en Noordzee voorspellen de ligging van de Vlaamse ruit, Randstad, Brabantstad en het Ruhrgebied.
Maar telkens weer heb je stedenbouwkundige eugenetici die denken dat experts de sociogeoeconomische clusteringen beter kunnen verzinnen dan dat ze dat uit zich zelf onstaat via evolutie. Wat mij betreft is de Rijndelta, het doucheputje van Europa, een hele grote stad zeker nu we treinen, autobanen en vliegvelden hebben als extra verknoping. Vlieg over Google Earth en je begrijpt hoe belachelijk het is de Benelux cum NordRhein-Westfalen niet te beschouwen als een groot urbaniseringsprobleem. Hoe raar het is dat ze allemaal op de wereldtentoonstelling te Sjanghai verschillende paviljoens hebben. Vooral Rotterdam.

We kunnen allang energieneutrale steden bouwen. En de grap is dat we dat zouden doen als we niet zo vreselijk geremd werden door idealisering van het verleden. Wat wij halsstarrig cultuurhistorisch blijven noemen is zelf een ziekte. En dat is wat eugenetica met je doet: gerontofilie. Overmatig respect voor hoe we denken dat het moet omdat het ooit zo gewerkt heeft en tegen de tijd dat het af is tot de rauwe ontdekking komen dat er te weinig snelweg ligt tussen Purmerend en Almere. Mensen in Botswana worden niet psychotisch als ze niet om de 10 km een koe een lepelaar of een molen zien. Mensen op Ibiza worden niet minder depressief als ze niet om elke 100 meter een trapgevel zien. Oh oh oh er verzakt een monumentaal pakhuis. Denk je nou echt dat ze die bouwden in de verwachting dat die er 300 jaar later nog zou staan? We ruimen toch gewoon een industrie terrein uit de 18e eeuw? De nog overgebleven oude huizen van Cordoba, Brugge, Gouda en Amsterdam werden niet herbouwd en de grachten werden niet gedempt. Door geldgebrek door rivierverzanding niet door historisch besef. Bedenk dat de best draaiende Duitse steden die zijn met een herbouwde stadskern. We kunnen allang ecologisch verticale boerderijen bouwen hou op met gekkekoeienziektes en qkoortsgeiten. Het groene hart is een volkstuintje in Sao Paulo of Mexico stad en wij moeten moeilijk doen met een HSL. Openluchtmusea en nostalgiawaan moet stoppen. We zijn 10 keer zo rijk als nu tegen de tijd dat er water over de dijk klotst dus want denk je zelf. Herbouwen we het historisch stadscentrum van Oudewater toch naast de Apenheul net zoals Abu Simbel. Er is niets goeds of slechts aan oude manieren van steden bouwen behalve dat ze standaard achterhaald zijn op het moment dat ze af zijn. Hou op met topdown ontwerpen, dat werkt niet bij economie niet bij sociologie dus waarom wel bij doucheputjes? Hou toch ook op met je huis tuin en keuken concurrentievoordeel-ten-opzichte-van-andere-steden geneuzel. Comparatief voordeel betekent, ook op de Erasmus universiteit, dat je niet ergens het beste in hoeft te zijn om geld te verdienen. Jullie zijn nergens het beste in en je kinderen leven nog steeds. Ricardo lees hem eens na.

Voor mij en voor elke andere Chinees is alles hier het doucheputje van de Rijn, de op 112 na langste rivier van de wereld. Zoals Shanghai dat is van de Yangtzi Jiang de nummer 3 langste. Nederland kabouterland manifesteert zich op de Shanghai Expo (met Rotjeknor natuurlijk in een apart citymarketing paviljoen) als volgt: “Denk bij Nederland niet aan klompen tulpen en molens maar aan een polder” Dat deden de chinezen niet, ze weten niet wat dat is ook niet wat een polder is. Zeg gewoon “we zitten zoals veel metropolen aan het uiteinde van een dure rivier, dus ook in een wateroverlast doucheputje net als jullie Shanghai, maar er wonen 1,5 keer zoveel mensen die 10 keer zoveel geld verdienen als jullie. Omdat wij de hypotheek en eigendomsrechten wetgeving hebben uitgevonden en dus betere boten konden bouwen. Overigens als je alle zeehavencapaciteit van al onze stadswijken bij elkaar optelt zoals Ijmuiden, Antwerpen, Amsterdam, Rotterdam, Harlingen zijn we 2 keer zo groot in tonnage. Shanghai betekent boven zee wij liggen er gewoon half onder maar pompen het water weg. Geen centje pijn, we hebben het geld en de gemalen technologie en er wonen daarom meer chinezen bij ons dan nederlanders bij jullie.” Snap je? Dat is pas citymarketing.

Over de hele andere boeg. Ik ben blij dat TNT post eindelijk stuk gaat. Adressen is een sneue reliek van het vorige millennium. Napoleon voerde adressen in, Cohen voert ze hopelijk af. Mijn locatie wordt door alle mobiletracking, ov chipknips, cameras en location based services 20 keer per dag vrijgegeven, platte dooie bomen(papier) en papieren post is achterhaald en adressen ook. Mijn neefje verbaast zich over het feit dat mijn SMS icoontjes lijken op de achterkant van een envelop. Net zoiets als een trein met een schoorsteen. Mijn stad eindigt achter Zaanstad, achter Rijssel, achter Bonn en met name achter Facebook.

In die laaste toevoeging zit de crux. Een Duitse minister schrijft aan de eigenaren van Facebook een vriendelijk verzoek om privacy van haar burgers te blijven waarborgen. Dat is precies wat het is. Duitsers die zich in 10 keer per dag in een virtuele stad spelen, daten, kopen, verkopen, maken, virtuele diensten vermarkten en leven binnen de garantiebepalingen en voorwaarden onder de jurisdictie van wisselend Frans of Nederlands of Amerikaans recht. Ingericht door en voor haar burgers. Ze verhuizen met 1 klik op hun iPhone naar een nieuwe stad als het zittende bestuur geen recht doet aan hun socio-economische wensen. Democratie.

Ook het nieuwe werken heeft geen kantoor. 15 procent van de commerciële creatieve industrie heeft geen vaste werkplek of file ellende of cao besprekingen of industrieterrein nodig. ZZP BV is de grootste werkgever van wat jullie stad blijven noemen en ze skypen met Buenos Aires en doen projecten met London en scheppen geen werkgelegenheid kennen geen meivakantie of werkloosheid. ZZP BV heeft geen groot kantoor op de zuidas of de kop van zuid of de Astrid allee. Die leven al half in dat virtuele publieke domein wat wij halsstarrig nieuwe media blijven noemen. Als de postbode door de straat fietst noemen we de straat toch ook geen medium? IPhone, LinkedIn Google Apps Salesforce Facebook Skype maakt dat ik mij niet alleen in de fysieke ruimte afhankelijk vind van burgers en buitenlui maar met name in de virtuele.

Het internet is de nieuwe rivier waar in razend tempo socio-economische clustering plaatsvindt. Met name omdat de fysieke stad in 5 jaar tijd heeft afgedaan als socialiserend principe. Het publieke domein is niet meer fysiek. De neowerknomaden werkleven niet in eens meer in een stad. Mijn hele bedrijf met 15 medewerkers uit Istanbul, Talinn Amsterdam en twee studenten in Shanghai heeft geen fysiek kantoor, geen vaste telefoon, geen fax, heeft geen papier, geen attachments, geen website eens, heeft geen werktijdenbesluiten en valt niet onder een eenduidige jurisdictie, we zijn verhuisd naar de nieuwe stad. Ik wil niet eens ergens zijn. Laat staan in Rotterdam. Rotterdam een stad noemen dat vinden wij pas virtueel. Mijn visitekaartje? Hoezo kom je op visite dan? Ik zit al drie weken fysiek in Shanghai zonder dat je dat merkte. Facebook moet mee doen met de G8 qua inwonertal. World of Warcraft is groter dan Frankrijk en Duitsland samen. Ebay en Alibaba samen makkelijk de grootste werkgever ter wereld. Hun economie is echt groter dan die van Burkina Faso.

Een stad was een clustering langs de rivier, het kanaal, de spoorlijn, de snelweg, de telegraafpaal. Ze schiepen ons onroerend goed en onze verbondenheid. Het internet herschept de verbondenheid en ons publieke immateriële goederen. En dat gaat serieus om geld, 95% van de activa van Google en Amazon en Facebook zijn immaterieel (beurswaarde minus overschot harde activa) en zo bouwen we het nieuwe kapitaal in de oude Ricardiaanse zin. Steden zonder stenen. Een hypotheek op de online reputatie van Google wat zou je daar mee kunnen? Zie onroerend goed als kapitaal stuwmeer, zie virtueel onroerend goed als de volgende, zie het doucheputje van de rijn als een urbanisatie probleemgebied, denk als een chinees, zie cultuurhistorie en citymarketing als boosaardig, zie stadswijk Rotterdam als een sneue dependance haven van stadswijk Amsterdam zoals die dat ooit was van stadswijk Antwerpen, hou op louter in micro geopolitieke fysieke samenhangen te denken. Dat is niet waar het gebeurt.

Enfin ik kom vast nog wel eens een biertje drinken op je terras als de fysieke ruimte wat meer geïntegreerd is met de virtuele en dat ik gewoon af mag rekenen met paypal. Als ik geen btw bonnetjes meer hoef te fotograferen. Als de belastingdienst van jullie jurisdictie niet meer hoef aan te tonen dat het er geen verschil bestaat tussen zakelijk en prive en plaats. Als mijn virtuele en girale reputatie net zo uitwinbaar is als de schuur waar ik woon. Het internet vervangt niet de krant, maar het stadscentrum.

Ingrediënt 1: Grootmoeders oudbelegen stinkkaas

De meesten instituten waren ooit verzonnen om transactie kosten (de kosten om zaken te kunnen doen) te verlagen. Dat was hun bestaansrecht en collectief gefinancierd gaven ze economische voordelen voor de natie. Kadaster, Kamer van Koophandel, Notarissen, Gemeentelijke Basis Administratie, Omroepen, Kantonrechters, Deurwaarders, Bevolkingsregister, Buma Stemra waren nobele klerken om alle burgers en organisaties handiger zaken te laten doen. Bedenk in dit verband dat sanctie mogelijkheden bij contractbreuk (zoals auteursrechtschending) alle transactiekosten van het volk verlaagt. Afgezien van vooraf-niet-begrote maar voorstelbare Kafkaiaanse bureaucratie, neiging tot corruptie, en andere monopolistische kleptocratie ging dat best goed. Instituten konden uit. Ze deden meer goed dan kwaad… Op naar het volgende ingrediënt.

Ingrediënt 2: Beetje enveloppenlijm (om de boel te binden)

Net als mijn email adressen, mobiele nummers zijn mijn ‘gewone’ adressen coordinaten. Maar adrescoordinaten dienen meerdere contactsystemen: een privacy ramp op wielen. En als je voor meerdere organisaties werkt heb je per organisatie weer de volgende riedel. Om precies te zijn heb je een postvakadres voor milieu onvriendelijke snailmail brieven, een bezoekadres voor ontvangen van visite, een vrachtadres voor de fysieke nespressocups, een boedeladres als onderpand voor contractbreuk of andere malversaties en een juridisch postvak voor maningen en andere zaken van juridische aard. Die lijken hetzelfde, zijn het niet.

Ingrediënt 3. Engelse boterhamworst (spam)

Ambivalentie zorgt voor irritatie. De kosten om een contract af te sluiten waren lager door mijn uitwincoordinaten openbaar te maken. Maar meteen zag elke direct marketeer de kans schoon om ook aanbiedingen in bulk te sturen naar mijn postadres. Die schrijf je meestal hetzelfde. Ook bedrijven legden zelf registers aan van klanten en sollicitanten. En zo zwerft er in nederland nogal wat adres informatie van mij in de rondte. De KvK verkoopt ze zelfs! En hoewel ik verder beschermd wordt tegen al te veel geleur denken leveranciers dat hun aanbiedingen voor mij relevant zouden kunnen zijn (wellicht de domste marketing gedachte ooit). Dat men voor mij denkt is irritant en meestal geef ik dus vals adressen op. Dat scheelt. Volgende ingrediënt.

Ingrediënt 3. Beetje van mij, beetje van Maggi

Een betere methode om het contact transactie kosten verhaal op te lossen vind je terug in de werking van plaxo, hyves, linkedin en facebook. Niet de klerk van het patienten, donorregister, TNT of het waterschap maar jijzelf vult je gegevens en je geeft direct benaderings en leesrechten aan je vrienden, collega’s of zakelijke relaties. Mijn contractanten krijgen direct inzage mijn tekenbevoegheden, VAR verklaringen en financiele ratios. In plaats van een KvK. Maar het mag ook best een ambtenaar zijn. Zo mag de belasting dienst leesrechten hebben op mijn online boekhouding. Op die fiets kunnen we af van die dozijnen van staatsregisters. Als je verder denkt kunnen we eindelijk af van spul heen en weer sturen. Laat staan een stuk kapotte boom (post).

Ingrediënt 4. Laagje bacon erover en een korreltje zout

Als tegenwerping hoor ik vaak dat mensen ook best spam krijgen via LinkedIN. Eigenlijk is dat technisch geen spam maar zgn BACN. Je hebt er met een omweg zelf om gevraagd. In feite misbruiken je eigen vrienden hun recht door troep te delen. Dus dat argument is net zoiets als dat twitter alleen maar stom geklets is. Sorry hoor, je ziet in de nieuwe systematiek alleen updates van wie jouw rechten gegeven heeft. Let wel: ze sturen eigenlijk niets, ze delen. Het zijn echt alleen jouw vrienden die bacn delen en onzin praten; de mijne doen dat niet. Het hangt er vanaf wie je de stalkrechten geeft en terug. Het is een nieuwe wereld. Jij kunt daarin je eigen privacy bepalen.

Voila de taart

Dus. Als je nu nog visitekaartjes hebt met daarop je ambivalente coördinaten hou je de vooruitgang tegen. Niemand tijpt ze nog over op een brief. Coordinatenregisters moeten om dezelfde reden stuk. Informatie sturen is een slechter systeem dan voorwaardelijk informatie delen. En nee, ook ik kan niet wachten op de dag dat ook al jouw bacn vrienden zijn geexcommuniceerd. Laten we voor hen een instituut oprichten.